Afscheid van een Jonas

Op 3 juni namen wij afscheid van een van onze Jonassen. 

Zij waren een drie-eenheid, vanaf de eerste dag van hun leven waren ze samen en zijn ze nooit verder dan enkele meters bij elkaar uit de buurt geweest. Samen werden ze afgestaan aan de Oosterhoeve, waar ze eerst bij de kippen, toen tussen de ganzen in de grote vijver, en toen in de grote wei tussen de grote kudde leefden. Ze aten samen, sliepen samen, haalden samen rottigheid uit. Ze kwamen een paar maanden geleden plots weer terug in mijn leven nadat mij ter oren kwam dat ze waren gedumpt bij een recreatieplas en ik er met enkele helpers heen ben gehaast om hen te vangen en snel in veiligheid te brengen. Samen vonden ze daarna een nieuw tijdelijk plekje.

En nu is samen nog maar met zijn tweetjes. Wat er precies met Jonas is gebeurd is gissen, maar de locatie van zijn breuk suggereerde dat hij bij zijn nieuwe thuis door een van de geiten onder de voet is gelopen. Hij was niet meer op te lappen. Wat zijn we dankbaar dat we voor de zekerheid toch nog voor die röntgenfoto’s hebben gekozen. Dat is een keus die door donateurs mogelijk is gemaakt, dus alle credits daarvoor gaan naar degenen die in de afgelopen maanden hebben gedoneerd! De foto’s hebben Jonas een pijnlijk en nodeloos revalidatietraject bespaard.

We hebben de twee overgebleven broertjes de kans gegeven afscheid te nemen, en we waren getuige van een heel bijzonder en waardig afscheidsritueel. Toen ze beseften dat hun broertje niet meer reageerde zijn ze bij hem gaan liggen en ze hebben de hele nacht in vertrouwde driehoeks-formatie rondom het mandje gezeten waarin hij lag. Zo blijkt maart weer dat de gevoelswereld van dieren niet onderdoet voor die van mensen. Dieren kennen vriendschap, verlies en verdriet. Een vogel net zo goed als een hond of een mens. RIP Jonas 🕯

Geef een antwoord